Opheffing wegens gebrek aan baten

Opheffing wegens gebrek aan baten betekent dat de rechtbank het faillissement beëindigt omdat er te weinig vermogen is om zelfs de kosten van de afwikkeling te dekken. Schuldeisers krijgen in dat geval niets uitgekeerd.

De curator doet hiervoor een voordracht zodra duidelijk is dat de boedel de faillissementskosten niet draagt. Onder die kosten valt in de eerste plaats zijn eigen salaris, dat door de rechtbank wordt vastgesteld en vóór alle schuldeisers uit de boedel wordt betaald. Blijft er daarna niets over, dan heeft het geen zin de afwikkeling voort te zetten. De rechtbank spreekt de opheffing uit op grond van artikel 16 van de Faillissementswet.

Dit is de normale uitkomst, geen uitzondering. Het merendeel van de faillissementen eindigt zo, omdat er in de meeste boedels te weinig overblijft om de kosten te dragen.

Wat dit betekent voor uw vordering

Uw vordering verdwijnt niet. Bij een rechtspersoon, zoals een bv of nv, heeft dat weinig praktische betekenis: die houdt door de opheffing op te bestaan en wordt uitgeschreven uit het Handelsregister. Er is dan geen partij meer om aan te spreken.

Bij een natuurlijke persoon, zoals een eenmanszaak of een vennoot in een vof, ligt dat anders. De schuld blijft bestaan en u kunt na de opheffing opnieuw proberen te innen. De schuldenaar kan zelf om toelating tot de schuldsaneringsregeling vragen om die restschulden alsnog af te wikkelen.

Wanneer opheffing nog geen einde is

Blijkt binnen redelijke termijn dat er toch vermogen is, dan kan de rechtbank op verzoek van een schuldeiser het faillissement heropenen. Dat gebeurt zelden, en vraagt concrete aanwijzingen dat er baten zijn, bijvoorbeeld een succesvolle aansprakelijkstelling van een bestuurder.

Twijfelt u of de curator een bate over het hoofd heeft gezien, leg dat dan vóór de opheffing schriftelijk aan hem voor. Na de opheffing is de drempel aanzienlijk hoger.